Materiał
Pomoce dydaktyczne zostały opracowane przez Marię Montessori w zakresie języka, matematyki i edukacji kosmicznej i obejmują geografię, historię, biologię i astronomię.
Są tak skonstruowane, by w atrakcyjny i przystępny sposób wprowadzić dziecko w świat wiedzy, pozwalając mu na zdobycie określonych umiejętności. Uzyskane w trakcie pracy doświadczenia umożliwiają dziecku szybkie przechodzenie od myślenia konkretnego do abstrakcyjnego.
W naszej szkole zestaw pomocy dydaktycznych - zwany materiałem Montessori - to blisko 200 pomocy rozwojowych, które tworzą zwarty i logiczny łańcuch doświadczeń naukowych. Pomoce te w naturalny sposób ułatwiają dziecku wizualizację tematu, umożliwiają jego rozwój wyobraźni i sprawiają, że praca staje się dla dziecka przyjemnością.
Główne cechy materiału Montessori:
- prostota, precyzja i estetyka wykonania
- zasada stopniowania trudności
- dostosowany do potrzeb rozwojowych dziecka
- tworzy logiczną spójność ogniw ciągów tematycznych,
- konstrukcja umożliwiająca samodzielną kontrolę błędów,
- ograniczenie - dany rodzaj występuje tylko raz, w jednym egzemplarzu.
Cały materiał jest ze sobą logicznie powiązany i stanowi integralną całość. Każda grupa pomocy jest podstawą do kolejnych, bardziej skomplikowanych i abstrakcyjnych działań.
Układ ten jest niezmienny od przedszkola aż po gimnazjum, dzięki czemu uczeń może w każdej sytuacji cofnąć się do poprzedniego etapu lub też pogłębić wiedzę w danej dziedzinie, przy użyciu następnego zestawu. Nauka przy użyciu pomocy nadaje zdobywanej wiedzy wymiar praktyczny.
Szczególnym wyróżnikiem montessoriańskich pomocy jest możliwość samodzielnego sprawdzenia poprawności wykonanego zadania oraz zauważenia i skorygowania ewentualnych błędów. Ta funkcjonalność pozwala kształtować w dziecku samodzielność, ale też buduje wiarę we własne siły i pragnienie podejmowania coraz to nowych wyzwań.
Pomoce Montessori cechuje prostota, estetyka i przemyślana konstrukcja. Zbudowane z naturalnych materiałów, w ciepłych jasnych barwach są jednymi z istotnych elementów przygotowanego otoczenia. Nauczyciel dba o to, by uczynić to otoczenie żywym, dostosowując je – także poprzez własnoręcznie przygotowane pomoce – do bieżących zainteresowań i indywidualnych potrzeb każdego dziecka.